خلافت و امامت خلافت به معني نمايندگي است و امامت به معني رهبري. خليفه خداي تعالي در زمين حضرت آدمu بود: ﴿وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً﴾ (يادآور وقتي كه پروردگارت فرشتگان را گفت: همانا من قرار مي دهم در سرزمين خليفه اي را)[1]. تمام پيغمبران بطور مستقيم و جانشينان به حق ايشان كه وارثان علم و حكمت و رسالت آنها مي باشد خلفاء و نمايندگان خداي تبارك و تعالي هستند كه اراده او را در سرزمين به اجرا در آوردند و عدل و قسط را ميزان و معيار قرار دهند چنان كه خداي تعالي در اين مورد به حضرت داود خطاب صريح دارد: ﴿يَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ﴾: (اي داود ما تو را نماينده خود در زمين قرار داديم پس در بين مردم به حق حكم نما)[2]. جانشينان به حق رسول اكرمr را، خلفاي راشدين مي گوييم. **** خلفاي راشدين پنج نفرند: ابوبكر، عمر، عثمان، علي، حسن بن علي رضوان الله عليهم اجمعين. مدت خلافت و جانشيني خلفاي راشدين سي سال بوده است، و بعد از آن حكومت اسلامي بامارت و سلطنت و مملكت داري تبديل يافته است: «الخلافة بعدي ثلاثون سنة ثم بعدها ملك وإمارة))[3]. (خلافت بعد از وفات من سي سال خواهد بود و پس از آن بفرمانروايي و ممكلت داري تبديل خواهد يافت). خلافت به معني فرمانروايي نيز آمده است، چنان كه خداي تعالي تحقق آن را نسبت به امت اسلام وعده فرموده است: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ...﴾ (خداي تعالي به كساني كه از شما ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند وعده ي فرمانروايي را در اين سرزمين دادامه مطلب

فضل نماز   از آنچه گذشت معلوم مى شود كه نماز شأن و منزلت بزرگي در اسـلام دارد، و ركن دوم از اركان اسلام است كه اسلام بنده صحيح و درست نمى شود مگر با اداي آن، و اينكه كسالت در آن از صفات منافقين است، و تـرك آن كفر و گمراهي و خـروج از دايرهء اسلام مى باشد، چنانكه رسـول گرامي (ص) مى فرمايد: ((بين الرجل وبين الشرك والكفر ترك الصـلاة)). [مسلم]. بين مرد و بين شرك آوردن و كافر شدن ترك كردن نماز است. و همچنين (ص) مى فرمايد: ((العهد الذي بيننا وبينهم الصلاة فمن تركها فقد كفر)). [ترمذي]. فرق بين ما مسلمانان و بين كافران و مشركين نماز است، پس كسيكه آنرا ترك كند كافر مى شود. و نماز پايه و اساس اسـلام است، و آن واسطهء بين بنده و خداست، چنانكه رسول الله (ص) در حديث صحيح مى فرمايد: ((إنَّ أحدكم إذا صلّى  يناجي ربه)). [بخاري]. هر يك از شما وقتي نماز مى خواند با خداوند مناجات مى كند. و آن عـلامت محبت و دوستي بنده با خـدا و قدرداني او از نعمتهايش مى باشد. و از بزرگي شأن و منزلت نماز نزد خداوند اين است كه اولين فريضه اي است كه بر پيامبر (ص) فرض شده، و فرض شدن آن بر اين امت در آسمان در شب إسراء و معراج بوده است. و وقتي از رسول خدا (ص) سؤال شد: بهترين اعمال كدام است؟ آن حضرت (ص) فرموند: ((الصلاة على  وقتها)). [متفق عليه]. اداي نماز در اوقات آن. و خداوند آنرا پاكيزكي از گناهان و كارهاي ناشاپست قرار داده است، چنانكه رسـول خدا (ص) مى فرمايد: ((أرأيتم لو أنَّ نهراً بباب أحـدكم يغتسل منه كلَ يومٍ خمس مرات هل يبقى  من درنه شيء؟ قالوا: لا قال: كذلك الصلوات الخمس يمحو الله بهن الخطايا)). [متفق عليه]. ببينيد اگر جوي آبي بر درب خانهء يكي از شما جاري باشد و هر روز پنج بار در آن خودش را بادامه مطلب